Fondovi
Vrsta fonda
Stipendije
Opis fonda
Svetozar Nikolić Garička rođen je 1883. godine u Pirotu od oca Jelenka i majke Dane. Posle osnovne škole završio je terzijski zanat. Na odsluženje vojnog roka se javio pre roka kako bi se što pre oženio svojom izabranicom Darinkom. Vrlo brzo se istakao inicijativom i disciplinovanim odnosom prema izvršenju vojnih zadataka, zbog čega je poslat u podoficirsku školu, koju završava sa izvanrednim uspehom. Vojvoda Radomir Putnik, osetivši da se bliži rat, poziva oficirski kadar na doškolovanje, te je Svetozar završio oficirsku školu tako da je u rat 1912. godine otišao kao podnarednik. U toku ratovanja od 1912. godine do 1918. godine napredovao je do majora. Za hrabrost i vojničke zasluge odlikovan je nizom odlikovanja. Nosilac je tri bela orla sa mačevima, tri zlatne medalje za hrabrost Miloša Obilića, Francuskog krsta legije časti, Engleskog krsta za hrabrost, Ordena medalje-spomenice I balkanskog rata, Zlatne medalje za hrabrost i drugih visokih ratnih odličja. Učesnik je Oblakovske bitke, bitke na Bregalnici, Kajmakčalanu, na Ceru, proboju Solunskog fronta. Tri puta je bio ranjavan.
Posle završetka Prvog svetskog rata vraća se u rodni grad gde se demobiliše i počinje da se bavi trgovinom. Ali dugogodišnji vojnički život stvorio je određene navike, bez kojih nije mogao, te se već 1922. godine ponovo aktivira. Penzionisan je 1933. godine. Kao rezervista bio je dežurni uoči 6. aprila 1941. godine i dok se odmarao posle noćnog dežurstva, Pirot su okupirali Nemci. U opštem metežu Svetozar je ostao kući, a kako je bio već penzioner i u godinama nije se uključivao u rat.
Umro je 1959. godine.
Fond je preuziman 2007. godine, poklonom od Nebojše Petrovića i 2014. godine, poklonom od Olgice Petković (Knjiga prijema br. 382).
Fond je fragmentarno sačuvan. Sređen je tematski, a u okviru teme hronološki. Urađen je sumarni inventar.
Sadrži građu za period 1912–1919, 1 fasciklu spisa, (0,07 m).
Spisi 1912–1919.
Građa sadrži: ratni dnevnik 1912–1919, fotografije.
Obaveštajno sredstvo: sumarni inventar.
Posle završetka Prvog svetskog rata vraća se u rodni grad gde se demobiliše i počinje da se bavi trgovinom. Ali dugogodišnji vojnički život stvorio je određene navike, bez kojih nije mogao, te se već 1922. godine ponovo aktivira. Penzionisan je 1933. godine. Kao rezervista bio je dežurni uoči 6. aprila 1941. godine i dok se odmarao posle noćnog dežurstva, Pirot su okupirali Nemci. U opštem metežu Svetozar je ostao kući, a kako je bio već penzioner i u godinama nije se uključivao u rat.
Umro je 1959. godine.
Fond je preuziman 2007. godine, poklonom od Nebojše Petrovića i 2014. godine, poklonom od Olgice Petković (Knjiga prijema br. 382).
Fond je fragmentarno sačuvan. Sređen je tematski, a u okviru teme hronološki. Urađen je sumarni inventar.
Sadrži građu za period 1912–1919, 1 fasciklu spisa, (0,07 m).
Spisi 1912–1919.
Građa sadrži: ratni dnevnik 1912–1919, fotografije.
Obaveštajno sredstvo: sumarni inventar.